Ograniczenia (`Constraint`s)

Ograniczenia w bazie danych Microsoft SQL Server to reguły lub warunki, które można narzucić na dane przechowywane w tabelach, aby zapewnić integralność danych i uniknąć błędów.

Dostępne ograniczenia to:

NOT NULL - wartość nie może być pusta
UNIQUE - wartość musi być unikalna
PRIMARY KEY - wartość musi być unikalna i nie może być pusta (łączy w sobie UNIQUE i NOT NULL)
FOREIGN KEY - wartość musi istnieć w innej tabeli
CHECK - wartość musi spełniać określone warunki
DEFAULT - wartość domyślna, która zostanie użyta, jeśli nie zostanie podana wartość

NOT NULL

Ograniczenie NOT NULL oznacza, że wartość nie może być pusta. Wartość musi być podana podczas wstawiania nowego rekordu do tabeli.

Aby dodać ograniczenie NOT NULL do kolumny, użyj polecenia ALTER TABLE z klauzulą ALTER COLUMN i NOT NULL.

ALTER TABLE table_name
ALTER COLUMN column_name datatype NOT NULL;

Możemy też dodać ograniczenie NOT NULL podczas tworzenia tabeli.

CREATE TABLE table_name (
  column1 datatype NOT NULL,
  column2 datatype
);

UNIQUE

Ograniczenie UNIQUE oznacza, że wartość musi być unikalna. Wartość nie może się powtarzać w tej kolumnie.

Aby dodać ograniczenie UNIQUE do kolumny, użyj polecenia ALTER TABLE z klauzulą ADD CONSTRAINT i UNIQUE.

ALTER TABLE table_name
ADD CONSTRAINT constraint_name UNIQUE (column_name);

Możemy też dodać ograniczenie UNIQUE podczas tworzenia tabeli.

CREATE TABLE table_name (
  column1 datatype UNIQUE,
  column2 datatype,
  ...
);

CHECK

Ograniczenie CHECK oznacza, że wartość musi spełniać określone warunki. Przykładowo możemy sprawdzić czy wartość jest większa od zera.

Aby dodać ograniczenie CHECK do kolumny, użyj polecenia ALTER TABLE z klauzulą ADD CONSTRAINT i CHECK.

ALTER TABLE table_name
ADD CONSTRAINT constraint_name CHECK (column_name > 0);

Ograniczenie CHECK można również wykorzystać z wartościami z pozostałych kolumn, lub nawet z rezultatami funkcji jak np. GETDATE(), aby sprawdzić czy data jest większa od dzisiejszej daty.

ALTER TABLE table_name
ADD CONSTRAINT constraint_name CHECK (column_name > other_column_name);

Przykład z porównywanie dat:

ALTER TABLE table_name
ADD CONSTRAINT constraint_name CHECK (column_name > GETDATE());

Co więcej, ograniczenie CHECK można również wykorzystać do sprawdzenia czy wartość teskstowa ma np. conajmniej x znaków.

ALTER TABLE table_name
ADD CONSTRAINT constraint_name CHECK (LEN(column_name) >= x);

DEFAULT

Ograniczenie DEFAULT oznacza, że wartość domyślna zostanie użyta, jeśli nie zostanie podana wartość. Wartość domyślna zostanie użyta podczas wstawiania nowego rekordu do tabeli.

Aby dodać ograniczenie DEFAULT do kolumny, użyj polecenia ALTER TABLE z klauzulą ADD CONSTRAINT i DEFAULT.

ALTER TABLE table_name
ADD CONSTRAINT constraint_name DEFAULT default_value FOR column_name;

Możemy też dodać ograniczenie DEFAULT podczas tworzenia tabeli.

CREATE TABLE table_name (
  column1 datatype DEFAULT default_value,
  column2 datatype,
  ...
);

PRIMARY KEY

Ograniczenie PRIMARY KEY jest kombinacją ograniczeń NOT NULL i UNIQUE. Oznacza to, że wartość w kolumnie musi być unikalna i nie może być pusta. Kolumna z kluczem głównym może być również używana do identyfikacji rekordów w tabeli.

Aby dodać ograniczenie PRIMARY KEY do kolumny, użyj polecenia ALTER TABLE z klauzulą ADD CONSTRAINT i PRIMARY KEY.

ALTER TABLE table_name
ADD CONSTRAINT constraint_name PRIMARY KEY (column_name);

Możemy też dodać ograniczenie PRIMARY KEY podczas tworzenia tabeli.

CREATE TABLE table_name (
  column1 datatype PRIMARY KEY
);

FOREIGN KEY

Ograniczenie FOREIGN KEY tworzy połączenie między dwoma tabelami. Wartość w kolumnie z kluczem obcym musi istnieć w kolumnie z kluczem głównym w innej tabeli.

Aby dodać ograniczenie FOREIGN KEY do kolumny, użyj polecenia ALTER TABLE z klauzulą ADD CONSTRAINT i FOREIGN KEY.

ALTER TABLE table_name
ADD CONSTRAINT constraint_name FOREIGN KEY (column_name)
REFERENCES other_table_name (other_column_name);

Ograniczenia (Constraints)